Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2007

ενός λεπτού φραγή - Σάββατο 01/12

Από την Οργανωτική Επιτροπή της 8ης Δεκεμβρίου ανακοινώνονται τα εξής

1) Αυτό το Σάββατο πρώτη του μήνα, μια εβδομάδα ακριβώς πριν την κινητοποίηση της 8ης Δεκεμβρίου, αποκλείουμε συμβολικά στις 7 το απόγευμα την Σταδίου στο ύψος της πλατείας Κολοκοτρώνη, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την απόκρυψη από το σύνολο σχεδόν των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης της μεγάλης συγκέντρωσης των Ελλήνων της Αυστραλίας, ενάντια στο ξεπούλημα της Μακεδονίας, αλλά και τη διαφαινόμενη απόκρυψη των δικών μας κινητοποιήσεων. Μπόρεσαν να κρύψουν 50.000 Έλληνες στην Μελβούρνη… Εμάς από το κέντρο της Αθήνας, πως άραγε θα μας κρύψουν;


(ΜΕΛΒΟΥΡΝΗ 18/11/2007)


2) Καλούνται οι συμπατριώτες της Βορείου Ελλάδος που επιθυμούν το Σάββατο 8 Δεκεμβρίου να σταθούν δίπλα μας στην πλατεία Κολοκοτρώνη, να επικοινωνούν με το τηλέφωνο 6972039533 ή με τα e-mail info@stoxos.gr και info@patriwtes.gr .

3) Στα ίδια τηλέφωνα και e-mail επικοινωνίας οι συμμαχητές του Λεκανοπεδίου μπορούν να απευθύνονται προκειμένου να προμηθευτούν έντυπο υλικό προώθησης της πρωτοβουλίας μας.

Η ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
www.patriwtes.gr

Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2007

Μην σκάς μπαλοθιές, σκάσε έναν μπάφο...

Σήμερα ο πρόεδρος Αλαβάνος επισκέπτεται τα Ζωνιανά και η κυβέρνηση βρίσκεται σε εγρήγορση διότι πλέον αντιλαμβάνεται το πολιτικό κόστος της όλης αστυνομικής επιχείρησης στην περιοχή του Μηλοποτάμου. Οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ περί αποποινικοποίησης των Ναρκωτικών μπορεί να αφερέσουν από την Ν.Δ. πολύτιμους ψήφους σε αυτή την τόσο ευαίσθητη περιοχή. Έτσι ο Πρωθυπουργός πίεσε το Υπουργείου Τουρισμού να δημιουργήσει διαφημιστικά σπότ που να αποδεικνύουν στους ντόπιους την καλή πρόθεση της κυβέρνησης να προσεγγίσει πλέον το ζήτημα από μία πιο φιλική σκοπιά.



Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ από την άλλη θα σταθεί επικεφαλής μίας καμπάνιας για την οποία πίεσαν οι ειρηνιστικές οργανώσεις του κόμματος, οι οποίες θεωρούν ότι μετά την αποδοχή που είχε από το κοινό η καμπάνια τους περί καταστροφής των πολεμικών παιδικών παιχνιδιών (πιστολάκια με καψούλια, νεροπίστολα, στρατιωτάκια κ.λπ), τώρα θα πρέπει να πείσουν και τους Κρητικούς να σταματήσουν να παίζουν με τα δικά τους παιχνίδια.



Προκειμένου δε να συνδυαστούν οι δύο θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ, το επικοινωνιακό επιτελείο του Αλέκου σκέπτεται να πλαισιώσει την καμπάνια με το σύνθημα «Μην σκάς μπαλοθιές, σκάσε έναν μπάφο».
Αλέκο νομίζω ότι αν εξηγήσεις επιπλέον στους σύντεκνους την σημασία που έχει για την παγκόσμια προλεταριακή επανάσταση η καταστροφή των όπλων, μπορεί και να τους πείσεις. Άντε, και καλή τύχη…

Γ.Π.

Τρίτη, 27 Νοεμβρίου 2007

Δεν θα πάρεις σύνταξη ποτεεεέ


Μήπως μας κοροϊδεύουν; Τόσες μέρες ακούμε για το ασφαλιστικό, τις διαμαρτυρίες των διαφόρων και «θα γίνει της Γαλλίας» και λοιπά και λοιπά. Η μόνιμη «καθησυχαστική» απάντηση της κυβέρνησης είναι ότι δεν θα πειραχθούν τα δικαιώματα των συνταξιούχω και αυτών που είναι ασφαλισμένοι πριν από κανα δύο εικοσαετίες. Δηλαδή πάλι εμείς θα την πληρώσουμε την νύφη.

Εδώ και κανά δύο χρόνια, το κυρίαρχο συμπέρασμα όταν γίνονται τέτοιες συζητήσεις μεταξύ ατόμων της ηλικίας μας είναι ότι εμείς δεν θα πάρουμε ποτέ σύνταξη.

Έτσι όπως πάνε τα πράγματα θα πρέπει να πατήσουμε τα 90 για να το σκεφτούμε. Και γιατί εμείς να πληρώνουμε τις μαλακίες της προηγούμενης γενιάς που όπως πολύ καλά όλοι ξέρουμε κάποιοι έχουν δύο και τρείς συντάξεις; Κάποιοι «παράγοντες» βγάζουν αναπηρικές συντάξεις, κάποιοι γίνανε αντιστασιακοί.

Και οι «συνδικαλιστές» μας απλά ζητούν να μην πειράξουν τα δικά τους δικαιώματα. Για τα δικά μας τα δικαιώματα κανείς δεν ενδιαφέρεται. Τουλάχιστον να το ξέρουμε…

Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2007

Το πρωινό της Κυριακής


Πλέον οι αδερφοί Λούμπεν βρίσκονται μαζί σας και τα πρωινά της Κυριακής 10 -12. Αυτό για κάποιους που δεν μας ξέρουν μπορεί να ακούγεται ως κάτι πολύ απλό, ως κάτι τετριμμένο. Δεν είναι όμως έτσι. Κάθε πρωί Κυριακής που μας ακούτε κρύβει από πίσω του μια πολύ μεγάλη ιστορία. Ένα έπος θα έλεγε κάποιος.
Ας δούμε για παράδειγμα την εκπομπή της προηγούμενης Κυριακής. Αλλά ας το πιάσουμε από την αρχή.
Μεσημέρι Σαββάτου 24 Νοεμβρίου ώρα περίπου 4.00. Ο μικρός Δημήτρης φτάνει στο σπίτι του, μετά την πρωινή εκπομπή του Σαββάτου (ε! πήγαμε και για έναν καφέ μετά). Το προηγούμενο βράδυ έχει κοιμηθεί περίπου 2 ώρες. Αποφασίζει να ξαπλώσει, αλλά η τύχη έχει άλλα σχέδια. Μετά από ύπνο περίπου 45 λεπτών το τηλέφωνο χτυπά σαν δαιμονισμένο. Η μικρή μου αδερφή (25 ετών, μορφωμένη κλπ κλπ, ψάχνω να της βρω γαμπρό να ησυχάσω) ονομάζεται Κατερίνα και το ίδιο βράδυ κάνει πάρτυ ελέω ονομαστικής εορτής την επόμενη ημέρα. Όπως είναι φυσικό μία περίεργη κίνηση έχει αναπτυχθεί στο σπίτι, καθώς προετοιμάζονται τυροπιτάκια, γίνονται αναφορές σε περίεργα ονόματα που αναμένεται να περάσουν από το πάρτυ (το οποίο ευτυχώς γίνεται σε ένα άλλο σπίτι - αφού η αδερφή μου συνεορτάζει με μία κολλητή της φίλη).
Ο πτωχός πλήν τίμιος αδερφός λούμπεν παραμένει στο κρεββάτι μέχρι περίπου τις 6 οπότε και αναγκάζεται να σηκωθεί).
Αφού το απόγευμα περνά αργά αλλά σταθερά (με 3-4 καφέδες) και μετά από λίγη συζυγική γκρίνια αποφασίζω να κινητοποιηθώ προς το πάρτυ.
(Ενώ όλα αυτά συμβαίνουν στον Δημήτρη Π. ο Γιάννης βρίσκεται σε ένα συνέδριο σχετικά με την δουλειά του, το οποίο τον κρατά ξύπνιο σε μία κατάσταση ζάλης.)
Μετά λοιπόν από μία σειρά δράσεων περιποιήσης, βρίσκομαι ντυμένος παρφουμαρισμένος κλπ και πηγαινω προς την συγκεκριμένη κοινωνική εκδήλωση. Το ίδιο κάνει και ο έτερος Λούμπεν Γιάννης, όπου και πρόκειται να συναντηθούμε.
Δεν πρόκειται να μπω σε λεπτομέρειες περί του πάρτεως, αλλά αρκεί να πώ ότι και οι δύο οικοδεσποινες στο τέλος της βραδιάς κατήντησαν άτομα με ειδικές ανάγκες. Αποχωρώντας γύρω στις 5, οδεύω προς φιλικό σπίτι για να ξεραθώ. Η κατανάλωση αλκοόλ που έχει προηγηθεί μας είναι μυθωδών διαστάσεων. Ο Γιάννης προσπαθεί να εξηγήσει τον κώδικα τιμής των Κρητικών σε μιά παρέα που έχει τις αντιρρήσεις της στον τρόπο που πλησιάσαμε κάποιες φίλες τους. Εγώ υπερασπίζομαι την τιμή της αδερφής μου με αρβανίτικά επιχειρήματα. Καταλαβαίνουμε ότι προφανώς στερούμαστε μεγάλο μέρος των νοητικών μας ικανοτήτων....
Ειδικές συνθήκες εξαφάνισhς γκόμενου μίας φίλης, με οδηγούν σε ξενύχτι αναζήτησης, τύπου φώς στο τούνελ. Αποτέλεσμα; 45 λεπτά ύπνου από τις 7 έως τις 8.
Ξεκινώ για την εκπομπή. Ο μικρός Γιάννης την ίδια στιγμή αναγκάζεται επίσης σε ξενύχτι προκειμένου να εκπληρώσει αυτό που αν ήταν επισήμως δεσμευμένος θα ονομάζαμε συζυγικές υποχρεώσεις. Έχει τον ίδιο περίπου χρόνο ξεκούρασης.
Η συνάντησή μας στον σταθμό του Μετρό, μοιάζει περισσότερο με μνημόσυνο. Ενώ εγώ κατεβάζω τα ντεπόν , ελέω πονοκεφάλου) ο γιάννης λούζεται με μικρα μπουκαλάκια νερό.
Στον δρόμο κλαιγόμαστε ο ένας στον άλλον, για το ποίος είναι πιο κουρασμένος. Τα μαγαζιά της περιοχή δεν έχουν καφέ. Η ώρα είναι ήδη 9.30 και δεν μπορούμε να βρούμε ούτε φούρνο.
Στερητικά σύνδρομα καφείνης με κάνουν να τρέμω. Στις 10 παρά δέκα μπαίνουμε στο στούντιο. Τα υπόλοιπα είναι ήδη ιστορία.

Ο Δημήτρης κοντά στην διάκριση

Όπως όλοι καταλάβατε ο Δημήτρης ο Σκέτος απουσίαζε από την εκπομπή μας αυτό το Σαββατοκύριακο. Ο λόγος είναι η προσπάθειά του να γραφθεί στο βιβλίο Γκίνες ξεπερνώντας το ρεκόρ της πόσεως λίτρων ρακής και ουίσκι ανά βραδιά. Αυτή η ηρωική προσπάθεια τον έστειλε από το Κρητηκάδικο κατευθείαν στο κρεβάτι του όπου μόλις σήμερα το πρωί συνήλθε. Αναμένοντας τα αποτελέσματα από την επιτροπή Γκίνες να τον συγχαρούμε διότι εκπροσωπεί επάξια τα χρώματα της Ελλάδας στον παγκόσμιο ανταγωνισμό και να του αφιερώσουμε το παρακάτω τραγουδάκι.



Υ.Γ.1: Δημήτρη ακόμα κι αν αυτή την φορά δεν πετύχεις την διάκριση είμαστε σίγουροι ότι με τις εντατικές σου προπονήσεις στο Κρητηκάδικο προπονητικό κέντρο, κάποια στιγμή θα φτάσεις στον στόχο σου.

Υ.Γ.2: Τα όσα βλέπετε (ή μάλλον ακούτε) σε αυτή την εκπομπή είναι πολύ επικίνδυνες ενέργειες που διενεργούνται από επαγγελματίες του είδους, τις οποίες συνιστούμε στους ακροατές να μην επαναλάβουν διότι το πιο πιθανό είναι αντί για την διάκριση να πετύχουν την διάτρηση.

Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2007

Εδώ Πολυτεχνείο…


Τον εκφωνητή του ραδιοφώνου του πολυτεχνείου Δημήτρη Παπαχρήστο και τον αγωνιστή του αντιδικτατορικού αγώνα και εκδότη του περιοδικού «Ρεσάλτο» Θύμιο Παπανικολάου είχαν καλεσμένους στις 18 Νοεμβρίου οι Αδελφοί Λούμπεν.

Σε μία πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση ο Δημήτρης Παπαχρήστος μας μίλησε για τα γεγονότα της εποχής, για τα καλά και τα κακά της γενιάς του Πολυτεχνείου και για τους αγώνες της νέας γενιάς σήμερα. Υπογράμμισε το γεγονός ότι σήμερα έχουμε να αντιπαλέψουμε μία Χούντα πολύ ισχυρότερη, με υπερεθνικές εξουσιαστικές δομές, που κάτω από το προσωπείο της «Δημοκρατίας» επιβάλει πράγματα που ούτε οι δικτατορίες παλαιότερα θα μπορούσαν να επιβάλουν. Μία Χούντα που καταστρέφει Έθνη, Γλώσσες, Πολιτισμούς, Κοινωνικές κατακτήσεις, προσπαθώντας να δημιουργήσει έναν παγκόσμιο ομοιομορφοποιημένο πολτό φοβισμένων ανθρωποειδών. Το σύνθημα «ψωμί – παιδεία – ελευθερία» παραμένει σχεδόν τραγικά επίκαιρο με την γενιά των 700 Ευρώ να καλείται να υπερασπιστεί τα αυτονόητα. Στις ερωτήσεις των Αδελφών Λούμπεν για τον εκμαυλισμό και την ευθύνη ενός κομματιού της γενιάς του πολυτεχνείου που αποτελεί σήμερα την νέα εξουσιαστική ελίτ, ο Δημήτρης Παπαχρήστου κράτησε ίσες αποστάσεις καταδικάζοντας τις μειοψηφίες που εξαργύρωσαν τον αγώνα του πολυτεχνείου, αλλά και υπερασπιζόμενος εκείνους που παρέμειναν ανώνυμοι αγωνιστές και ενεργοί πολίτες μέσα στην κοινωνία.
Ο διάλογος για την ανάγκη των νέων «Πολυτεχνείων» της δικιάς μας γενιάς κυριάρχησε στην κουβέντα ενώ η συνέντευξη έκλεισε με αναφορά στα ανοικτά Εθνικά θέματα της Κύπρου και της Μακεδονίας όπου ο Παπαχρήστος εξέφρασε την αγανάκτηση του για όλους αυτούς που ακολουθούν τις επιλογές των Αμερικανών φτάνοντας στο σημείο να υπερασπίζονται ακόμα και τις αλυτρωτικές πρακτικές των Σκοπίων.

Ο Θύμιος Παπανικολάου αναφέρθηκε στο νόημα του αγώνα του Πολυτεχνείου το οποίο επικεντρώνεται στο αίτημα της Εθνικής Ανεξαρτησίας και της αυτοοργάνωσης του αγώνα. Μίας αυτοοργάνωσης μακριά από κόμματα και κηδεμονίες που στην ροή του χρόνου προσπάθησαν να καρπωθούν οφέλη από τον αγώνα των φοιτητών του ‘73. Έφερε σε αντιδιαστολή το πνεύμα εκείνων των φοιτητών που κρατούσαν την Γαλανόλευκη και περιφρουρούσαν την περιουσία του Πανεπιστημίου τους, με αυτό των σημερινών κουκουλοφόρων που καίνε Ελληνικές σημαίες και καταστρέφουν τα ιδρύματα. Αναφέρθηκε στην μετάλλαξη ενός μεγάλου κομματιού της Ελληνικής αλλά και της Ευρωπαϊκής Αριστεράς που από κίνημα αντίστασης κατέληξε να αποτελεί το δεκανίκι των Νεοταξικών επιλογών και την σύγχρονη αστυνομία πνεύματος. Ως τέτοια Ελληνικά παραδείγματα ανέφερε το ΠΑΣΟΚ αλλά και τον ΣΥΡΙΖΑ που αποτελεί σήμερα την αιχμή του δόρατος της Νεοταξικής επιβολής στην Πατρίδα μας. Η συζήτηση κατέληξε με το νόημα ότι τα νέα «πολυτεχνεία» θα στηθούν πάνω στο αίτημα της υπεράσπισης των Εθνικών οντοτήτων απέναντι στην χούντα της παγκοσμιοποίησης, ενώ ανανεώθηκε το ραντεβού για την παρουσίαση του νέου τεύχους του «Ρεσάλτο» που θα κυκλοφορήσει στις 22 Νοεμβρίου.

Σύντομα θα έχουμε στην σελίδα ηχητικά και από τις δύο συνεντεύξεις.

Παρασκευή, 16 Νοεμβρίου 2007

Ωραία ήταν…

Δυναμική, μαζική και αρκετά political incorrect η πορεία των Κυπρίων φοιτητών
Κατέληξε σε συναυλία στα προπύλαια, αφού πέρασε από την Τουρκική πρεσβεία όπου με περισσή αυθάδεια οι Τούρκοι διπλωματικοί υπάλληλοι δεν δέχτηκαν το ψήφισμα διαμαρτυρίας και υπέδειξαν στην αντιπροσωπεία της ΕΦΕΚ να το ακουμπήσει στο δέντρο έξω από την είσοδο.
Η απάντηση φυσικά των φοιτητών δεν διέθετε τα μετριοπαθή στοιχεία της «νηφάλιας» ελλαδικής εξωτερικής πολιτικής

Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2007

15 Νοεμβρίου… και πάλι στους δρόμους.

Σήμερα στις 6.00 το απόγευμα οι Κύπριοι φοιτητές πραγματοποιούν την καθιερωμένη πορεία διαμαρτυρίας εναντίον του ψευδοκράτους και της εγκληματικής πολιτικής του Τουρκικού στρατιωτικού κατεστημένου.

Θα είμαστε εκεί στο μπλόκ των «Δρασιτών»

Γιατί τους γουστάρουμε πολύ και τραγουδάνε καλά…

Τετάρτη, 14 Νοεμβρίου 2007

Θα τελειώσει ποτέ η Λεωφ. Πεντέλης;;;


Ναι, αλλά μην βιάζεστε. Το Ελληνικό Δημόσιο προχωράει τις εγρασίες με την γνωστή μεθοδικότητά του, αφού κάθε κίνηση αποτελεί αντικείμενο μελέτης του πλήθους των επιστημονικών συνεργατών που βρίσκονται επι τόπου στα έργα.

Επιτέλους, να ένα σοβαρό οικολογικό αίτημα…


…η αλήθεια είναι ότι δυσκολευόμαστε να καταλάβουμε που εξυπηρετεί το «οικολογικό κίνημα» η αναγνωριση της FYROM ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Όπως επίσης δυσκολευτήκαμε να βρούμε οικολογικές θέσεις στην ιστοσελίδα της «οικολογικής παρέμβασης» του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία ασχολείται με οτιδήποτε άλλο άσχετο.
…Καλά, σύγουρα τα διεθνή «ιδρύματα» έχουν πάψει να κόβουν κονδύλια για την οικολογία και επικεντρώνουν σε άλλα ζητήματα. Μην καρφωνόμαστε όμως κι έτσι ρε παίδια. Όλοι προφταίνουμε να φάμε. «Είναι πολλά τα λεφτά Αρη…»

Τρίτη, 13 Νοεμβρίου 2007

Γιατί καταλήψεις;;;


Θεωρώ κάθε κατάληψη, ακόμα και αυτή που γίνεται με αίτημα οι τυρόπιτες να είναι τριγωνικές αντί για τετράγωνες, ως μία κίνηση απόλυτα ΥΓΙΗ. Σαφώς αναποτελεσματική, σαφώς στείρα αλλά απόλυτα υγιή.

Έχουμε καταλάβει ότι ο Έλληνας μαθητής είναι ο σκληρότερα εργαζόμενος Έλληνας; Ξυπνάει στις 7.00 το πρωί, πάει στο σχολείο μέχρι τις 2.00, γυρνάει σπίτι να φάει, πηγαίνει μετά 4 με 6 ώρες φροντιστήρια – ξένες γλώσσες κ.λπ, φτάνει βράδυ πίσω για να διαβάσει και να κοιμηθεί.

Αυτό το παιδί που ακολουθεί ένα τέτοιο πρόγραμμα από το Γυμνάσιο, πότε θα παίξει, πότε θα βγεί με τους φίλους του, πότε θα τα φτιάξει με μια γκομενίτσα, πότε θα επικοινωνήσει, ΠΟΤΕ ΘΑ ΖΗΣΕΙ;

Έχουμε καταλάβει ότι έχουμε ένα σύστημα εκπαίδευσης –και κατά καμία έννοια «Παιδείας»- που ετοιμάζει μόνο ρομποτάκια για να τα ρίξει στην παραγωγή; Ρομποτάκια που να έχουν μάθει να δουλεύουν από 13 χρονών για 12 ώρες την ημέρα; Ρομποτάκια δίχως μόρφωση (διότι το εκπαιδευτικό μας σύστημα επ’ ουδενι δεν δια - μορφώνει χαρακτήρες) με απλές στείρες γνώσεις για ό,τι χρειάζεται στην αγορά εργασίας; Ρομποτάκια που αύριο (όπως εν μέρει και σήμερα) θα διδάσκονται την πολυπολιτισμική ιστορία της κάθε Ρεπούση;

Ακούω ότι κάνουν τις καταλήψεις για να χάσουν μάθημα. ΝΑΙ, ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΠΙΟ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ, για ένα παιδί που του στερείς την ζωή προκειμένου να το κάνεις ρομποτάκι. Αν υπήρχε πραγματική Παιδεία με κατεύθυνση να διαμορφώσει ΕΛΛΗΝΕΣ, Ελεύθερους Ανθρώπους, υγιείς στο Πνεύμα και στο σώμα, με πραγματική μόρφωση, θα μίλαγα διαφορετικά. Το εκπαιδευτικό σύστημα όμως του Γιωργάκη, του Κοντογιαννόπουλου, της Γιαννάκου και της Ρεπούση δεν έχω καμία όρεξη να το υπερασπιστώ.

Γουστάρω που το χλευάζουν οι πιτσιρικάδες κλείνοντας τα σχολεία τους ακόμα και με αίτημα την τριγωνική τυρόπιτα.

Υ.Γ. Ας γίνουμε λιγότερο νομικιστές και περισσότερο αφουγκραστές των κοινωνικών παλμών.

Γιάννης Παναγιωτακόπουλος

Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου 2007

ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΠΑΝΤΟΥ !!!



Ένα ωραίο βιντεάκι από την περσινή κατάληψη του 1ου Λυκείου και Γυμνασίου Ιθάκης